Swędzenie – obojętnie, jakiej części ciała, ma to do siebie, że nikt nie jest w stanie powstrzymać się od drapania. Może to być kłopotliwe, szczególnie, gdy drapiemy się odruchowo nie zdając sobie z tego sprawy.

Zastanów się przez chwilę, co myślisz o osobie, która nieustannie się drapie? Czy nie masz przed oczami kogoś, komu obca jest higiena osobista, mydło i woda? Tak czy inaczej, swędzenie głowy często jest przez nas bagatelizowane, dlatego ze względu na swoje zdrowie i przyjazne relacje z innymi, przyjrzyjmy się przyczynom swędzenia skóry głowy i sprawdźmy, jak można je leczyć.

Sucha skóra głowy
Jest to problem, który pojawia się, gdy nasza skóra głowy nie wytwarza wystarczającej ilości sebum. Podobnie jak pozostałe części naszego ciała, skóra głowy musi być odpowiednio nawilżona i natłuszczona. W przeciwnym razie, skóra stanie się sucha, swędząca i zacznie się łuszczyć. Najlepszym sposobem jest używanie szamponu nawilżającego. Najbardziej skuteczne kosmetyki zawierają oleje, które doskonale natłuszczają delikatną skórę głowy.

Tłusta skóra głowy
Równie nadmierne wytwarzanie sebum może być przyczyną swędzącej skóry głowy. Dzieje się tak zazwyczaj, gdy sebum wytwarzane jest w większych niż to konieczne ilościach. To powoduje, że skóra głowy dużo łatwiej gromadzi na swojej powierzchni wszelkie zanieczyszczenia takie jak: martwe komórki naskórka, pozostałości kosmetyków czy zwykły kurz. To z kolei sprawia, że naskórek twardnieje, a skóra nie może oddychać. W rezultacie zaczyna się świąd. Najlepszym sposobem leczenia jest regularne stosowanie szamponu do włosów przetłuszczających się. Pamiętajmy również, że wbrew pozorom łupież jest najczęściej występuje u osób z tłustą skórą głowy, a nie suchą.

Grzybica skóry głowy
Gdy z głowy zamiast zwykłego łupieżu, zaczynają sypać się spore płatki o żółtawym odcieniu, możemy być pewni, że dopadła nas grzybica skóry głowy. Jest to pierwszy sygnał do tego, by jak najszybciej udać się do lekarza dermatologa. Nieleczona grzybica skóry głowy może spowodować stan zapalny i dużo poważniejsze powikłania.  Dermatolog z pewnością określi rodzaj grzybicy i dobierze odpowiednie leki i szampony przeciwgrzybiczne.

Stres
Wierzcie lub nie, ale również stres może powodować świąd skóry głowy. To, dlatego, że duża ilość stresu może spowodować zmiany w poziomie hormonów w organizmie. Najlepszym sposobem leczenia jest to wybór nawilżających szamponów i maseczek do włosów oraz korzystanie z technik relaksacyjnych.

U kobiet najczęstszym problemem są zaburzenia hormonalne. Nie ważne ile mamy lat, hormony mogą nam płatać figle w różnym wieku. Utrata włosów, może, więc być pierwszym sygnałem, że coś złego dzieje się w naszym organizmie. Pigułki antykoncepcyjne, menopauza czy poród mogą być przyczyną wypadania włosów. W związku z tym, pierwsze kroki powinniśmy skierować do ginekologa – endokrynologa, który oceni stan gospodarki hormonalnej.

Złe odżywianie to drugi najczęstszy powód utraty włosów. Istnieje wiele różnych skutków złego odżywiania, a wypadanie włosów, obok problemów ze skórą i rozdwajającymi paznokciami, jest jednym z nich.  Jeżeli mamy świadomość, że odżywiamy się nieprawidłowo, powinnyśmy jak najszybciej wzbogacić naszą dietę w produkty bogate w witaminę A, C i E. Duża ilość warzyw i owoców (z małą zawartością cukru), powinny pomóc dostarczyć organizmowi niezbędnych składników odżywczych.

Ważne, by pamiętać, że utrata włosów jest sygnałem, że coś dzieje się w naszym organizmie. Im szybciej znajdziemy przyczynę, tym szybciej uda się nam znaleźć rozwiązanie problemu. Reagując na czas, mamy większe szanse by na dłużej zachować gęstość swoich włosów.

Najczęstsze oznaki uszkodzonych włosów to:

1. Suche i łamliwe w dotyku

2. Zbyt porowate

3. Brakuje im elastyczności

4. Są łamliwe

5. Stają się gąbczaste i zmierzwione, gdy są mokre

Uszkodzenia włosów, z którymi mamy najczęściej do czynienia – szorstkość, porowatość, suchość i łamliwość – są najczęściej spowodowane przez uszkodzenie naskórka oraz wierzchnią warstwę włosa. Może to być efektem częstego suszenia suszarką z gorącym strumieniem, zbyt silnie działających szamponów oczyszczających, jak również innych metod stylizacji termicznej.

By zapobiec dalszym uszkodzeniom, należy sięgnąć po nawilżające odżywki bogate w białko, o neutralnym pH. Jeżeli są to silnie działające odżywki, warto korzystać z nich po każdym umyciu włosów, ale tylko od momentu poprawy stanu włosów. Po kuracji, warto sięgnąć po odżywki o lżejszym działaniu.

Kolejny stosunkowo częsty problem taki jak utrata elastyczności i podatność na uszkodzenia jest dość trudny do zdiagnozowania. Zdrowe włosy mogą rozciągać się do 150 % swojej długości bez przerywania. By rozpoznać, czy nasze włosy mają problem z elastycznością i zaczynają się łamać, warto przeprowadzić domowy test. W tym celu warto przyjrzeć się włosom, które zostały na szczotce do czesania. Jeżeli na pojedynczych włosach nie widać cebulek, oznacza to, że trafiły na szczotkę w wyniku złamania, a nie wyrwania. W leczeniu włosów w tym przypadku zalecane jest stosowanie odżywki bogatej w keratynę.

Bez względu na rodzaj problemu, najlepszym lekarstwem jest zapobieganie problemom.  Wystarczy stosować dobrze zbilansowaną dietę, nauczyć się zdrowego stylu życia i stosować tylko dobroczynne zabiegi na włosy. Włosy będą zdrowe i fantastyczne.

Włosy i skóra głowy pocą się tak samo, jak reszta całego ciała. Na włosach każdego dnia zbierają się kurz i inne zanieczyszczenia, które jeśli ich nie usuniesz odkładają się na włosach.

Oczywiście wszystkie te warstwy zostaną usunięte podczas kąpieli głowy, ale im dłużej to trwa, tym bardziej Twoje pory zostają zapchane. Zaczopowane łojem i brudem pory na skórze głowy, utrudniają dotlenianie pojedynczego włosa. Przestaje on oddychać i mimo, że sam włosy jest martwy, to zanieczyszczona macierz i korzeń włosa nie wpływają dodatnio na procesy wzrostu włosów.

Zbyt częste mycie włosów agresywnymi środkami także nie przyczyni się do ich wzmocnienia i regeneracji. Oczywiście włosy należy myc tak często, jak tego potrzebujemy, nie kierując się artykułami, które mówią nam kiedy nasze włosy mają prawo się zabrudzić.

To kwestia indywidualna i osobnicza.

Zawsze polecam, by przy częstym , często codziennym myciu włosów używać łagodnych środków myjących. Kosmetyki Amargan, które przetestowałam na swojej alergicznej skórze, zdały u mnie egzamin. Szampon Amargan Cleanser ma doskonałe właściwości oczyszczające, a przy tym jest łagodny i delikatny dla skóry i samych włosów.

Szampony Amargan polecane są wszystkim tym, którzy mają wrażliwa skórę głowy, skłonną do podrażnień. Szampon nie wysusza włosów, bo zawiera cenny olejek arganowy, o właściwościach wygładzających , odżywczych i kojących podrażnienia. Olejek arganowy kosmetyczny to główny składnik bazowy całej serii kosmetyków Amargan nieprzeznaczonych do pielęgnacji włosów.

Właściciele włosów tłustych mogą obawiać się w składzie olejku, bo  jak wiemy włoscy przetłuszczające się łatwo obciążyć. Szampon Amargan Cleanser mimo oleistej struktury nie robi z włosów przysłowiowych strąków. Działa on na zasadzie podobne zwalczmy podobnym. Skóra głowy, myta szamponem z dodatkiem olejku arganowego, normuje się, o ile używamy kosmetyku systematycznie.

Z pewnością seria Amargan ucieszy tez zwolenników kosmetyków naturalnych, bo nie zawiera żadnych siarczanów i szkodliwych parabenów. Oprócz szamponu Amargan oferuje tez olejek arganowy kosmetyczny do pielęgnacji włosów, który zapobiega ich puszeniu i odżywia włosy oraz nabłyszczacz w postaci spreju, także z zawartością wspominanego olejku.

Jest to jak widać masowe przerzedzanie owłosienia na naszym ciele.

Nużyca lubi nasze oczy i powoduje w nich uczucie pieczenia, łzawienie, zapalenie spojówek. Możemy też mieć opuchnięte i zaczerwienione powieki oraz wysięk ropny z oczu. Badania potwierdzają, iż wielu ludzi jest nosicielem tej choroby nie mając o tym zupełnie pojęcia. Przebieg nużycy może być bowiem bardzo łagodny i często jest mylony z innymi schorzeniami dermatologicznymi.

Wypadanie rzęs, które nie ustaje powinno Cię zaniepokoić. Może to być objaw obecności nużeńca, który zaatakował mieszki włosowe nawet w okolicach oczu. Ale wzmożone wypadanie rzęs może być też objawem innych poważnych schorzeń, niekonieczne na tle skórnym.

Badanie, które potwierdza bądź wyklucza obecność nużeńca w organizmie ludzkim polega na  badaniu mieszka włosowego za pomocą mikroskopu. Wynik badania mamy za kilkanaście minut, nie jest to więc nic strasznego.

Sam nużeniec ludzki widziany pod mikroskopem wygląda jak żółto biały robak o o obłym kształcie. Ma cztery pary odnóży i osiąga wielkość okołu 0,4 mm. Gdy nużeniec dopada swego nosiciela, wgryza się w skórę albo atakuje torebki włosowe. Dlatego często cierpią na tym nasze rzęsy. Co boli szczególnie płeć piękną.

Gorzej, jeśli rzęsy wypadają masowo, w dodatku każdego dnia, co powoduje kolejną frustrację u chorego.

Jeśli dodatkowo cierpisz na różne skórne kłopoty, które ciągną się latami lub miesiącami warto zrobić sobie badanie na obecność w organizmie nużeńca ludzkiego.

Nużeniec, czyli Demodex jest gatunkiem roztocza i bytuje w naszym środowisku. Nie trzeba szukać go daleko. Roztocza, w tym nużeniec ludzki, kochają w naszym domu takie miejsca, jak materace, poduszki, rzeczy z pluszu, koce. Z tych miejsc nużeniec przenosi się na człowieka i tam pomieszkuje.

Pierwszym objawem bytowania w domu roztoczy może być nieustanny katar alergiczny, astma, chora i źle wyglądająca skóra naszego ciała.  Głównym miejsce bytowania tego roztocza jest ludzka skóra, w szczególności zaś sama twarz. Mieszki włosowe, pory na twarzy, rzęsy – to jego ulubione miejsca.

Gdy wypadają Ci rzęsy w dużej ilości po kilka z każdego oka co dzień, bardzo możliwe, iż jesteś nosicielem choroby zwanej nużycą. Jeśli nie chcesz się zakazić nużeńcem zawsze korzystaj ze swego ręcznika, grzebienia, czy gąbki do mycia ciała. Również kosmetyki, które pożyczasz, typu szminka, tusz do rzęs, cienie do powiek, mogą wrócić zakażone. Dlatego tak ważna jest przy podejrzeniu tego schorzenia higiena osobista oraz unikanie miejsc, gdzie istnieje prawdopodobieństwo zarażenia się nużeńcem.

Jeśli cierpimy na nadmierne okresowe wypadanie włosów, warto poddać się badaniu włosa pod mikroskopem.

Dziennie tracimy około 100 włosów i jest to zupełnie normalnym zjawiskiem. Gorzej, gdy widać gołym okiem, ze włosy sypią się w ilościach dużo większych. Mikroskopowe badanie włosów nazywamy inaczej trichogramem.

Co daje taka analiza włosów?

Otóż dzięki badaniu możemy określić w jakim okresie wzrostu są nasze włosy. Są trzy takie fazy włosów: anagen, katagen oraz telogen.

Pierwsza faza oznacza wzrost włosa, druga to stan przejścia, zaś trzecia to stan spoczynku włosa. Po stwierdzeniu w jakim okresie życia są nasze włosy specjalista jest w stanie powiedzieć nam, czy czeka nas teraz wysyp nowych włosów, czy wręcz przeciwnie wzmożone wypadanie. Jeśli większość włosów jest w stanie spoczynkowym, to niestety, ale czeka je tylko wypadnięcie, bo są to włosy martwe. Jeśli zaś większość włosów jest w fazie wzrostu (anagen) to czeka nas wzrost nowych włosów.

Trichogram zostanie zrobiony jeśli dostarczymy do analizy około 100 włosów wraz z cebulkami, czyli wyrwanych z głowy. Pod uwagę bierze się zarówno cebulkę, jak i pewną część łodygi włosa. W ten sposób można wiarygodnie określić przyczyny łysienia, czy okresowego wypadania włosów oraz zaordynować odpowiednie leczenie.

Niestety przykra wiadomość jest taka, iż łysienie męskie jest chorobą dziedziczną. Na czym ono tak naprawdę polega? Otóż mieszki włosowe nie potrafią już wytwarzać nowych włosów, którymi zastąpione zostać powinny włosy stare. Kuracją wzmacniające włosy może przeprowadzać wyłącznie lekarz lub trycholog. Nie warto przeprowadzać podejrzanych kuracji na własną rękę, by nie zaszkodzić i tak już wątłej czuprynie.

Innym rodzajem łysienia jest łysienie bliznowaciejące. Ten typ łysienia spowodowany jest bliznowaceniem skóry uszkodzonej w jakiś sposób. Najczęściej mechanicznie, bądź też chemicznie. W taki oto sposób zniszczone zostają mieszki włosowe, zaś skutkiem jest trwała łysina.

Łysienie plackowate z kolei obserwuje się jako rzednięcie włosów w postaci kolistych ubytków na skórze głowy. Gdy choroba postępuje, obszary, na których brakuje włosów łączą się, co doprowadza stopniowo do kompletnej utraty włosów. Obszary, na których występuje proces rzednięcia uwidocznione są w przedniej linii włosów oraz na skroniach, co niestety najbardziej rzuca się w oczy.

Wszawica głowowa to infekcja wywołana bytowaniem na owłosionej skórze pasożytów zwanych wszami. Wesz głowowa atakuje zazwyczaj skórę, przekłuwając ją  i ssąc krew, która stanowi dla nich pożywienie. Wszy składają jaja we włosach, tuż przy skórze, które nazywa się gnidami. Po czym można poznać, że możemy mieć wszy we włosach, mimo, ze ich nie widać? Przed wszystkim możemy czuć uciążliwe swędzenie.

Są osoby, które doznają reakcji alergicznych, po ugryzieniu przez wesz. Jeśli chcemy być pewni na sto procent należy wnikliwe przejrzeć włosy, pasmo po paśmie. Wszy widać po rozdzieleniu włosów, często też widać gnidy, czyli jaja wszy.

Wszy przenoszone są przez bezpośredni kontakt.

Jeśli więc znamy źródło wszy, warto go unikać. By pozbyć się tego paskudztwa wystarczy kupić środek przeciw wszom w aptece lub poradzić się lekarza, który przepisze odpowiedni preparat.

Inną chorobą skóry jest świerzb, który jest rodzajem roztocza, bytującego na skórze człowieka. Drąży on kanały w skórze, w których to miejscach składuje swoje jaja. Na chorobę tę wskazywać mogą takie objawy, jak: wysypka w fałdach skóry, swędzenie, wzmożone nocą, podskórne i czerwone krostki oraz charakterystyczne szare linie. Świerzb nie atakuje głowy dorosłych, ale dzieci w pierwszych latach życia. Gdy podejrzewamy chorobę u swego dziecka należy udać się bezapelacyjnie do lekarza rodzinnego.

Częstym schorzeniem grzybiczym jest grzybica skóry głowy.

Symptomami tej choroby są ogniska zakażonej skóry w kolorze białym lub szarym. Te chorobowe kręgi otacza czerwona aureola. Włosy przy grzybiczym zapaleniu ulegają osłabieniu, łamią się tuż przy nasadzie.

Skóra głowy jest podrażniona i szorstka.

Przyczyną choroby jest pasożyt – grzyb, którym możemy się zarazić w czasie wizyty u fryzjera, czy przy korzystaniu ze wspólnych przyrządów do higieny.

Grzyb ten zakaża wówczas skórę głowy oraz włosy.

Innym bardzo popularnym schorzeniem grzybiczym jest grzybica stóp. Jak to wygląda w praktyce, po czym możemy to poznać? Skóra między palcami u stóp staje się miękka, niczym po jakimś odparzeniu w gorącej wodzie, jest bolesna i swędzi. Może wystąpić podrażnienie, brzydki zapach, a w skrajnych przypadkach krwawienie skóry. Skóra zaczyna się łuszczyć i schodzić, co nie wygląda zbyt ładnie, pomijając cały dyskomfort z tym związany. Choroba ta bardzo często dotyczy sportowców i ludzi korzystających z publicznych kąpieli.

Skóra narażona na wilgoć jest doskonałą pożywką dla grzybów, które chętnie rosną na takim właśnie podłożu. Leczenie zazwyczaj zaleca lekarz, są też środki przeciwgrzybicze,które możemy kupić bezpośrednio w aptece.